Bogdan Achimescu – bajki z dieslem / povești cu diesel

1. Poeți de departe                 21:48
2. Achimescu sforăie                22:00
3. Poveste eșuată                   01:25
4. Janek urlă                       00:51
5. Drzewa-mama și Ptak Kos          14:45
6. Șușu în oceanul de azot          09:55

W 2010 roku codziennie woziłem synów do przedszkola i z powrotem, łącznie trzydzieści kilometrów; wieczorami usypiałem. Te momenty unieruchomienia stworzyły warunki do wymyślania na bieżąco bajek, tytułowych „bajek z dieslem”.

Opowiadania w języku rumuńskim wygłaszałem przy akompaniamencie silnika wysokoprężnego 2.0, pytań dzieci i — czasem — chrapania zasypiającego narratora. Do nagrań służył mikrofon od dyktafonu i kieszonkowy minidisc Sony w trybie long play 4.

Bogdan Achimescu: opowieści i nagrania dźwiękowe.
Licencja: CC BY-SA 4.0. Adaptacje: dozwolone z podaniem autora
oraz na tej samej licencji.

Jak widać lub słychać, dźwięk jest posiekany artefaktami kompresyjnymi, pomrukami silnika. Niektóre kwestie dokańczam pobrzękując kluczykiem, już po zaparkowaniu albo w łóżku, gdzie głos mi gaśnie i zaczynam chrapać. Jest zima, szeleszczą ubrania, warczy pies, dzwoni telefon. Kaszlę i charkam w podkrakowskim smogu. Co jakiś czas oddaję chłopakom sterowanie opowieścią, ale ich części dialogu słabo słychać, bo mikrofon Sanyo mam na szaliku. Nagrania to część archiwum, w stanie surowym.

Słuchacze to nasi synowie Julek i Jasiek. Uczyliśmy ich języków metodą OPOL — One Parent One Language — ale stosowałem ją niekonsekwentnie i pozwalałem na odpowiedzi po polsku, stąd kakofonia. Nie mam pojęcia, co rozumieli z moich historii, ale chyba prawie wszystko, jednak po swojemu.

Postacie z moich bajek noszą imiona z recyklingu: rycerz-pastuch, hajduk zwany Siedem Koni, lwica, która adoptowała kosa, mamut uczestniczący w remoncie meliny zbójników, rycerz o imieniu znajomego. Słychać moje naiwne próby przekazania dzieciom istotnych informacji o życiu na naszej planecie – odnoszę się do odwagi, empatii, dadaizmu i podróży w czasie. Moim wzorem narratora jest mój własny dziadek, Walerian Krzyżanowski, który opowiadał mi po polsku, przed snem, w naszym małym mieszkaniu w miejscowości Arad.

Bogdan Achimescu urodził się w Timișoarze, mieszka i pracuje w Krakowie. Jest artystą wizualnym, rysownikiem i narratorem. Zajmuje się rysunkiem, instalacją, działaniami performatywnymi i nagraniami, łącząc obraz, głos, tekst i projekcję. Uczestniczył w Biennale w Wenecji w 2001 roku. Jego prace znajdują się m.in. w kolekcjach MoMA, Albertiny i Galerii Uffizi. Prowadzi Pracownię Rysunku na Wydziale Intermediów ASP w Krakowie.

După cum se vede, adică se aude, sunetul e tăiat în bucăți de artefacte de compresie și de mormăitul motorului diesel Mazda 2.0. Unele episoade le termin zăngănind cu cheile, deja după ce am parcat, sau în pat, unde vocea mi se stinge și mai și sforăi. E iarnă, foșnesc hainele, mârâie câinele, sună telefonul. Tușesc și îmi dreg glasul în smogul de pe lângă Cracovia. Din când în când le dau băieților volanul poveștii, dar partea lor de dialog se aude prost, pentru că microfonul Sanyo îl am prins de fular.

Ascultătorii sunt fiii noștri, Julek și Jasiek. Eu și Monika îi învățam româna și polona prin metoda OPOL — One Parent One Language — dar eu o aplicam inconsecvent și le permiteam să răspundă în polonă, de unde și cacofonia. Nu am habar cât înțelegeau atunci din poveștile mele; probabil aproape totul, dar în felul lor.

Personajele din basmele mele poartă nume reciclate: cavalerul-cioban, haiducul zis Șapte Cai, leoaica ce adoptă o mierlă (Kos), mamutul care participă la renovarea vizuinii tâlharilor, cavalerul cu numele unui cunoscut din Timșoara. Se aud încercările mele naive de a transmite progeniturilor informații esențiale despre viața pe planeta noastră: vorbesc despre curaj, empatie, dadaism și călătorii în timp. Modelul meu de narator este bunicul meu, Walerian Krzyżanowski, care îmi spunea povești în polonă, înainte de culcare, în micul nostru apartament din Arad.

Bogdan Achimescu s-a născut la Timișoara, locuiește și lucrează la Cracovia. Este artist vizual, desenator și povestitor. Lucrează cu imagini, instalații, acțiuni
performative și înregistrări, îmbinând linia, vocea, textul și proiecția. Aparticipat la Bienala de la Veneția în 2001. Lucrările sale se află, printre altele, în colecțiile MoMA, Albertina și Galeria Uffizi. Conduce Atelierul de Desen
la Facultatea de Intermedia a Academiei de Arte Frumoase din Cracovia.